De huid – collageen-elastine-fibroblasten ,een woordje uitleg graag….

Gemiddeld genomen, heeft uw huid een oppervlakte van meer dan 25 m²; groter dan de doorsnee behandelkamer. Het zou een ruime 12 kg moeten wegen. De huid is het grootste orgaan in het lichaam. Bij benadering heeft de huid de volgende chemische samenstelling:

  • water 70.0%
  • proteïne 25.5%
  • lipiden (vetten) 2.0%
  • spoor Mineralen 0.5%
  • overige 2.0%

Epidermis (0,5–1,0 mm)

De epidermis is een beschermende laag cellen zonder bloedvaten en bestaat uit vijf cellagen welke geen scherpe scheidingslijnen tussen de lagen heeft. Zij is verantwoordelijk voor het uiterlijk, de kleur, de soepelheid en de textuur van de huid. De dikte van de epidermis varieert in verschillende delen van het lichaam, het dikst op de voetzolen en in de handpalmen, en het dunst in het gezicht. De dikte van de huid varieert ook bij mensen van verschillende rassen, meestal is deze veel dikker bij donker gekleurde mensen.

    De epidermis kan worden onderverdeeld in vijf lagen:

  • Stratum corneum (buitenste laag) bestaat uit dode cellen. Deze cellen zijn dicht opeengestapeld, vormen een natuurlijke barrière en worden continue afgeworpen.
  • Stratum Lucidum bevat cellen die zeer hoornachtig zijn en bevatten geen kernen. Deze laag verschilt van celdikte tot een merkbare dikte op de voetzolen en de handpalmen. Het zijn kleurloze, platte cellen, die als kussen het onderliggende weefsel beschermen.
  • Stratum Granulosum (overgang laag) is de buitenste levende laag. Op deze laag beginnen cellen te sterven en verliezen ze hun vocht en lipiden (keratinocyten). Deze cellen beginnen geleidelijk platter te worden naarmate ze omhoog verplaatsen.
  • Stratum Spinosum (stekelcel of stekelige laag) is de ontwikkelingplaats van keratinosomen. Deze laag van cellen is verbonden met fibrillen en verplaatst zich omhoog naar de stratum granulosum.
  • Stratum Basale (de basale laag) heeft een sterk herstellende functie en ligt direct aan de dermis. Deze laag is het levende gedeelte van de epidermis, dat de huidcellen aanmaakt welke zich verplaatsen naar de oppervlakte om hoornachtig te worden en uiteindelijk te worden afgeworpen. Er bevinden zich ook melanocyten die verantwoordelijk zijn voor het pigment in de huid.

De huid

Dermis (1,0–2,0 mm)

De dermis is een laag van weefsel, gelegen vlak onder de epidermis en is het voedingspad naar de basale laag. De dermis steunt de epidermis en bestaat uit een complex netwerk van los bindweefsel, bloedvaten, lymfevaten en zenuwuiteinden. Deze bloedvaten zijn verantwoordelijk voor het verstrekken van de voedingsstoffen en zuurstof naar de epidermis. De kracht en de steun van onze huid treedt op door middel van elastine, dit geeft onze huid haar elasticiteit. De molligheid/stevigheid in onze huid is te danken aan collageenvezels welke terug te vinden zijn in de dermis.

Papillary Dermis is een dun laagje cellen, welke de heuvels en valleien aan de onderkant van het stratum germinativum vormt. Deze laag vormt het lymfestelsel en haarvaten, de voeding tot de levende laag van de epidermis.

Reticular Dermis is het belangrijkste gebied van collageen en elastisch weefsel. Deze laag bevat fibroblasten waarmee collageen en elastinevezels worden gevormd. Vacuüm en afschilfering stimuleren fibroblasten tot een hogere productie.

Hypodermis (onderhuids bindweefsel) dit is de onderste huidlaag waarin de vetcellen zich bevinden, die zorgen voor energie en bescherming van spieren, organen en botstructuren. Door deze huidlaag lopen de grotere bloedvaten waardoor de voedingsstoffen sneller getransporteerd kunnen worden.

Collageen en elastine

Collageenvezels

Collageen is het meest overvloedige eiwit in het lichaam en vormt ongeveer 75% van het droge stofgehalte van de dermis. De collagene vezels zijn het belangrijkste structurele component van de huid en ze spelen ook een essentiële rol bij de genezing van wondjes en littekens. Collageen is samengesteld uit eiwitmoleculen (aminozuren), bestaande uit niet-elastische vezels, gerangschikt in een golfachtige structuur. De hoeveelheid collageen in de donkere huid is veel groter dan in de lichte huid. Wanneer collageenvezels verslechteren, presenteren zij zich normaal gesproken aan het oppervlak als tekenen van fijne lijntjes en rimpels en uitdroging.

Elastinevezels

Eiwit genaamd elastine ligt tussen en loopt parallel aan de collageenvezels. Deze vezels maken het de huid mogelijk om te rekken en weer terug te veren, hetgeen de huid zijn flexibiliteit geeft. Het oprekken van de elastische vezels veroorzaakt het ontvouwen van de collageenvezels, maar ze keren normaal gesproken terug naar hun gevouwen vorm als de elastische vezels weer ontspannen. Elastine bevat ook twee unieke aminozuren, desmosine en isodesmonsine. Deze twee eiwitten samen staan de huid toe op te rekken en te herstellen naar haar oorspronkelijke vorm. Bij hogere leeftijd breekt elastine af hetgeen resulteert in doorhangende plooien met diepe lijntjes en rimpels.

De huid

De basis substantie

Collageen en elastine zijn de eiwitten in de huid en verantwoordelijk voor de elasticiteit, teint en textuur. Ze zijn ingekapseld in de basissubstantie (extracellulaire matrix) die bestaat uit een geleiachtige substantie, de zogenaamde proteoglycaan (een samenstelling van eiwitten en suikers) geschikt voor het absorberen van aanzienlijke hoeveelheden water. Glycosoaminoglycanen (GAG’s of mucopolysacchariden) en proteoglycanen houden water vast in de huid (ze zijn vergelijkbaar met slijmachtige eiwitten) en zijn de werkelijke huidbevochtiger. GAG’s bevatten speciale suikers, welke grote watervasthoudende eigenschappen bezit. Deze zijn opgebouwd uit grotere hoeveelheden waterhoudende ketens van suikers zoals hyaluronzuur. Proteoglycanen zijn grotere moleculen, bestaande uit veel verbonden GAG’s , intens hydrofiele (waterliefhebbende) moleculen welke poreuze, hydraterende gels kunnen vormen. Gehydrateerde GAG’s voorzien in mechanische ondersteuning van kussenweefsels. De basissubstantie bestaat uit vloeibare, halfvloeibare, gelatineachtige of verkalkte vorm. Als zodanig speelt de basissubstantie een actieve rol in de manier waarop weefsel zich ontwikkelt, migreert, verspreidt, van vorm verandert en zijn stofwisselingsfunctie uitvoert.

Fibroblasten

Fibroblasten zijn betrokken bij het verduisteren van Proteoglycanen en glycolproteïnen in de basissubstantie van de dermis en spelen ook een rol bij de productie van collageen, glycosamino-glycanen, netvormige en elastische vezels en glycolproteïnen gevonden in de extracellulaire matrix. Een fibroblast is een type cel die de extracellulaire matrix van vele weefsels vormt en handhaaft. Fibroblasten maken een structuur (stroma) voor vele weefsels en spelen een kritische rol in wondgenezing. Bij toenemende individuen verdelen en vormen fibroblasten de basissubstantie. We zijn geboren met een vast aantal fibroblasten die zichzelf niet vaker dan 50 tot 100 keer tijdens een mensenleven vernieuwen. In de loop van het verouderingsproces worden fibroblasten luier en moeten ze gestimuleerd worden om productief te blijven. Weefselbeschadiging stimuleert het aanmaken van bindweefsel en versnelt de celdeling van de fibroblasten.

One thought on “De huid – collageen-elastine-fibroblasten ,een woordje uitleg graag….

  1. Pingback: Needling van de huid? Wat is dat? | Beautyfulskin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s